Ja mniam, mniam! – czyli migawki z przedszkola ;-)

Młody od września chodzi do przedszkola. W wrześniu skończył 2 latka i 8 miesięcy. Na początku było nam obojgu bardzo trudno, on nie chciał i ja sercem też nieszczególnie, choć rozum mówił, że dla jedynaka to dobra szkoła życia i samodzielności ;-) Przez pierwszy tydzień odprowadzałam Młodego sama, chcąc jego uspokoić i być pewna, że robię dobrze, a przedszkole, a szczególnie CIOCIE spełniają pokładane w nich nadzieje, czyli, że są ciepłymi, ale energetycznymi osobami. Wszystko odbyło się książkowo.

Młody:

- dwa tygodnie płaczu, trzymania się mojego ubrania, szyi, rąk itp.;

- dwa tygodnie zaklęć: Mamu nie! Mamuuuuuuuuu oć tu! Mamuuuuuuu nie tup, tup pracy! Musiaaaaaaaa…!!!!

Ja:

- dwa tygodnie przyklejonego do twarzy uśmiechu;

- dwa tygodnie ryku w samochodzie;

- dwa tygodnie głuchnięcia na rozpaczliwe krzyki Młodego;

- dwa tygodnie sms-ów do przedszkola, czy wszsytko OK.?

- dwa tygodnie uczenia się nowego rozkładu dnia i organizacji poranka!

Teraz jest już OK, ale codziennie, z małymi modyfikacjami,  odbywamy tę samą rozmowę:

- Mama, ja nie szkola, ja tu sam. – Młody patrzy na mnie szklistym wzrokiem.

- Chcesz zostać sam w domu? – pytam nieco zdumiona samym pomysłem.

- Tak, ja tu sam!  - potwierdza entuzjastycznie Mały, a w jego głosie słychać budzącą się nadzieję, którą ja za chwilę bezdusznie gaszę.

- Kochanie, rano każdy gdzieś idzie. Tatuś poszedł do pracy, ja idę za chwilę do pracy, a ty do przedszkola. Będzie fajnie!

- Nie fajnie. – mówi Mikrob zrezygnowanym głosem i zaszywa się w najdalszym kacie z zabawkami.

- Przecież tam są zabawki, dzieci… - próbuję zachęcić go kolorowym obrazkiem, jednocześnie malując oko i popijając parzącą usta kawę.

- Nie ma! – odkrzykuje Mały, przejeżdżając pociągiem przez „tunel czasu”.

- Nie ma dzieci? – pytam z lekkim niedowierzaniem.

- Nie ma.  – słyszę spokojne potwierdzenie

- A gdzie są? – zapędzam Młodego w kozi róg.

- Ja mniam, mniam dzieci – spokojnie odpowiada Mały i patrzy mi lekko wyzywająco w oczy…

Blueme ;-)